Verstappen in het spoor van Vestdijk

scannen0001

Vestdijk heeft veel betekend voor de cineast Wim Verstappen (1937-2004). Verstappen verfilmde niet alleen twee romans van Vestdijk, had hij plannen voor andere verfilmingen, ook maakte hij graag gebruik van opvattingen van de schrijver. Uit het nu bij Scorpio Press verschenen boek Analyses op de montagetafel blijkt dat de filmmaker ook in andere opzichten zich in het spoor van Vestdijk bevond. Naast regisseur en scenarist ontpopte Verstappen zich als een scherp analyticus en begenadigd essayist. Bovendien schreef hij in januari 1964 in het blad Skoop een artikel over Vestdijk als cineast. Hierin is Verstappen gefascineerd door Vestdijks opvatting over de antithese tussen roman en film: de roman volgt de lyriek, de film de epiek. Verstappen pikt dit idee op en als hij 22 films op de montagetafel legt, waaronder zijn eigen verfilming Pastorale 1943, komt Vestdijks antithese tussen roman en film goed van pas. Hij legt uit waarom Vestdijk niet letterlijk kon worden verfilmd.
Een bespreking volgt in Vestdijkkroniek #129.

WvW, 16 september 2016

Terug omhoog

Nominaties Anton Wachterprijs 2016

imgp4805-2
Zes auteurs zijn genomineerd voor de Anton Wachterprijs 2016. Dit is een tweejaarlijkse prijs voor een Nederlandstalig prozadebuut. De prijs is genoemd naar de hoofdpersoon uit de achtdelige romancyclus van Simon Vestdijk, en bestaat sinds 1977.
De genomineerden zijn:
• Michael Bijnens, Cinderella
• Bregje Hofstede, De hemel boven Parijs
• Rutger Pontzen, Nu ik
• Roos van Rijswijk, Onheilig
• Inge Schilperoord, Muidhond
• Lize Spit, Het smelt
De winnaar wordt begin oktober bekend gemaakt; de prijs wordt 12 november uitgereikt in Harlingen, de geboortestad van Simon Vestdijk.
Voormalige winnaars van de Anton Wachterprijs zijn onder meer Frans Kellendonk, A.F.Th. van der Heijden, Tessa de Loo, Arnon Grunberg, Ilja Leonard Pfeijffer, Peter Buwalda en Niña Weijers. De jury bestaat uit Kees ‘t Hart, Joke Linders, Judith Uyterlinde, Niña Weijers en voorzitter Geart de Vries.

WvW, 12 september 2016

Terug omhoog

De ivoren wachters van Joost Zwagerman

zwagerman-in-1985-1980x_

Eén jaar geleden, op 8 september maakte Joost Zwagerman een einde aan zijn leven. De schok was groot. Christiaan Weijts herdenkt deze gebeurtenis in zijn artikel voor Het Literatuurmuseum. Bijzonder is dat Weijts al in de titel  een verwijzing opneemt naar Vestdijk, de schrijver die bij Zwagerman in hoog aanzien stond: De ivoren wachters van Joost Zwagerman. Weijts citeert uit Zwagermans Het jongensmeisje, waarin het meisje zulke mooie tanden heeft, terwijl de jongen slotjes op zijn tanden krijgt. Weijts kijkt nu in een doosje dat een afgietsel bevat van het gebit van Joost Zwagerman en Weijts denkt ‘De dood zal komen en jouw tanden hebben.’ Niet alleen is het gebit het enige stuk skelet dat al bij leven zichtbaar is, ook heeft ‘het literaire waarde’. Weijts mijmert over het gesprek als hij Zwagerman nog eens zou tegenkomen en daarover zou gaan, ‘van Vestdijks Ivoren Wachters tot White Teeth van Zadie Smith.

WvW, 9 september 2016

Terug omhoog

‘Een Draagbare Vestdijk’

carelbeta-640x426
Carel Peeters bespreekt in VN (2 september) Gepassioneerd wikken en wegen, de bloemlezing waarin een vijftigtal verspreide essays en kritieken van S. Vestdijk zijn verzameld. De keuze is divers en daarmee is het een ‘draagbare Vestdijk’ geworden; behalve interviews met Vestdijk, zijn er ook algemene beschouwingen over kunst en cultuur, over eigen werk en over maatschappelijke vraagstukken en vooral veel kritieken. Peeters waardeert vooral deze kritieken van Vestdijk, over Nederlandse en buitenlandse auteurs, waarin hij tot een ‘zuiver oordeel’ komt en waaruit passie spreekt. Hij noemt De Metsiers (Claus), De ondergang van de familie Boslowits (Reve) en Eenzaam avontuur (Blaman). ‘Dit wordt nog gepassioneerder wanneer Vestdijk het over Leo Vroman, Gerard den Brabander en M. Vasalis heeft.’ Vroman stelt hij ‘aan de jongeren ten voorbeeld’, voor Den Brabander vindt hij ‘revolutionair een veel te genadige term’ en bij Vasalis ziet hij een ‘lyrische eenwording van gevoelsimpuls en beeldend woord’.
Conclusie van Peeters: ‘Wie zich zo onomwonden weet uit te spreken kan beter niet vergeten worden.’

WvW, 3 september 2016

Terug omhoog

Sebastiaans neus

sebastiaans-neus-allard-schroeder
In Het Vlaams-Nederlandse cultureel tijdschrift Ons Erfdeel van augustus 2016 staat een recensie van Rudi van der Paardt.
”Met Sebastiaans neus heeft Schröder na De dode arm opnieuw een intrigerende roman geschreven, in een indrukwekkende stijl. Net als zijn voorganger berust de structuur van Sebastiaans neus op een queeste, in dit geval de zoektocht naar de geliefde van vroeger, die succesvol lijkt te worden, maar dit tenslotte toch niet is. In de onderhavige roman wordt een droomwereld opgebouwd door verwijzingen naar The Tempest. In dat opzicht doet Sebastiaans neus denken aan De kellner en de levenden (1949) van Simon Vestdijk.”
Allard Schröder, Sebastiaans neus, De Bezige Bij
Amsterdam 2016, 448 p.
KM, 31 augustus 2016
Terug omhoog

Pagina 10 van 66««...9101112...203040...»»

Kalender: Actueel

augustus 2017
m D w d v Z Z
« jul    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Categorieën