Teleurstelling en troost

terug-tot-ina-damman

De door de CPNB georganiseerde uitverkiezing van ‘Het Belangrijkste Boek van Nederland’ is voor Vestdijkfans uitgelopen op een grote teleurstelling. Tegelijkertijd viel hen troost ten deel. Dat De Nieuwe Bijbelvertaling is gekozen tot het belangrijkste boek van Nederland is nog daar aan toe, maar ook varianten zoals De Statenbijbel en Bijbel in gewone taal maken deel uit van de top 20. Vestdijk komt pas binnen op de 151ste plaats met Terug tot Ina Damman en op plaats 167 vinden we zijn De kellner en de levenden. Bijzonder is wel dat TID nog een keer terugkeert op plaats 195, met een andere editie! Een wonderlijke telling.

De verontwaardiging in het AD van Maarten ’t Hart bij aanvang van de uitverkiezing heeft niet geholpen. Hij vond het onbegrijpelijk dat Vestdijk al niet werd getipt en andere ‘prulboeken’ wel.

Vestdijkianen putten troost uit deze steun en meer nog uit recensies van Gepassioneerd wikken en wegen. Peeters (Vrij Nederland), Fortuin (NRC) en Moll (Het Parool) gingen hierin nog voorafgaand aan de voor Vestdijk zo teleurstellende uitslag, in op zijn ’vergeten status’. Zo schrijft Maarten Moll op 22 september, daags voordat de uitslag van Het Belangrijkste Boek bekend werd gemaakt: ‘Een ding is zeker: de ten onrechte bijna vergeten schrijver Simon Vestdijk schreef dat boek niet.’ Maar evenals Peeters en Fortuin wil hij Vestdijk ‘weer tot leven wekken’. Hij zal dit jaar beginnen met Ivoren Wachters te herlezen, in de lijst op plaats 169 beland.

WvW, 28 september 2016

Terug omhoog

Peter Buwalda brengt eerbetoon aan Vestdijk als ‘huisbewaarder’

buwalda-in-huis-vestdijk

Mieke nodigde Peter Buwalda zelf uit toen hij in 2012 de Anton Wachterprijs ontving in Harlingen. Intussen heeft Mieke Vestdijk het huis verlaten en is ingetrokken in een verzorgingshuis. Het lege huis aan de Torenlaan in Doorn gaat in de verkoop. Voor Peter Buwalda een buitenkans, hij logeert er een nacht. Meer nog: hij overweegt het te gaan kopen. Is dat wel een goed plan? Hij kijkt naar Vestdijks ‘titanische oeuvre’. Het roept dubbele emoties op: ‘Bewondering dat eerst, maar al snel zak ik weg in heimwee naar de jaren dat Vestdijk van levensbelang was, dat ik hem manisch las. Dan komt er droefheid. De achillishiel van de literatuur is: moeite. Een Mondriaan daar ga je gewoon voor staan. Mahler zet je op, ondertussen schilder je het kastje van oma. Vestdijk vergt concentratie, tijd, afzondering. Wie gaat dat varkentje wassen?’ Gezeten achter de schrijftafel van Vestdijk met zijn attributen erop uitgestald, wil het schrijven niet vlotten en vraagt Buwalda zich af of ‘tussen muren die twintig jaar een medium hebben aanschouwd’, hij wel tot schrijven kan komen?

Sir Edmund/Boeken 17 september 2016, Een huisbewaarder

WvW, 17 september 2016

Terug omhoog

Verstappen in het spoor van Vestdijk

scannen0001

Vestdijk heeft veel betekend voor de cineast Wim Verstappen (1937-2004). Verstappen verfilmde niet alleen twee romans van Vestdijk, had hij plannen voor andere verfilmingen, ook maakte hij graag gebruik van opvattingen van de schrijver. Uit het nu bij Scorpio Press verschenen boek Analyses op de montagetafel blijkt dat de filmmaker ook in andere opzichten zich in het spoor van Vestdijk bevond. Naast regisseur en scenarist ontpopte Verstappen zich als een scherp analyticus en begenadigd essayist. Bovendien schreef hij in januari 1964 in het blad Skoop een artikel over Vestdijk als cineast. Hierin is Verstappen gefascineerd door Vestdijks opvatting over de antithese tussen roman en film: de roman volgt de lyriek, de film de epiek. Verstappen pikt dit idee op en als hij 22 films op de montagetafel legt, waaronder zijn eigen verfilming Pastorale 1943, komt Vestdijks antithese tussen roman en film goed van pas. Hij legt uit waarom Vestdijk niet letterlijk kon worden verfilmd.
Een bespreking volgt in Vestdijkkroniek #129.

WvW, 16 september 2016

Terug omhoog

Nominaties Anton Wachterprijs 2016

imgp4805-2
Zes auteurs zijn genomineerd voor de Anton Wachterprijs 2016. Dit is een tweejaarlijkse prijs voor een Nederlandstalig prozadebuut. De prijs is genoemd naar de hoofdpersoon uit de achtdelige romancyclus van Simon Vestdijk, en bestaat sinds 1977.
De genomineerden zijn:
• Michael Bijnens, Cinderella
• Bregje Hofstede, De hemel boven Parijs
• Rutger Pontzen, Nu ik
• Roos van Rijswijk, Onheilig
• Inge Schilperoord, Muidhond
• Lize Spit, Het smelt
De winnaar wordt begin oktober bekend gemaakt; de prijs wordt 12 november uitgereikt in Harlingen, de geboortestad van Simon Vestdijk.
Voormalige winnaars van de Anton Wachterprijs zijn onder meer Frans Kellendonk, A.F.Th. van der Heijden, Tessa de Loo, Arnon Grunberg, Ilja Leonard Pfeijffer, Peter Buwalda en Niña Weijers. De jury bestaat uit Kees ‘t Hart, Joke Linders, Judith Uyterlinde, Niña Weijers en voorzitter Geart de Vries.

WvW, 12 september 2016

Terug omhoog

De ivoren wachters van Joost Zwagerman

zwagerman-in-1985-1980x_

Eén jaar geleden, op 8 september maakte Joost Zwagerman een einde aan zijn leven. De schok was groot. Christiaan Weijts herdenkt deze gebeurtenis in zijn artikel voor Het Literatuurmuseum. Bijzonder is dat Weijts al in de titel  een verwijzing opneemt naar Vestdijk, de schrijver die bij Zwagerman in hoog aanzien stond: De ivoren wachters van Joost Zwagerman. Weijts citeert uit Zwagermans Het jongensmeisje, waarin het meisje zulke mooie tanden heeft, terwijl de jongen slotjes op zijn tanden krijgt. Weijts kijkt nu in een doosje dat een afgietsel bevat van het gebit van Joost Zwagerman en Weijts denkt ‘De dood zal komen en jouw tanden hebben.’ Niet alleen is het gebit het enige stuk skelet dat al bij leven zichtbaar is, ook heeft ‘het literaire waarde’. Weijts mijmert over het gesprek als hij Zwagerman nog eens zou tegenkomen en daarover zou gaan, ‘van Vestdijks Ivoren Wachters tot White Teeth van Zadie Smith.

WvW, 9 september 2016

Terug omhoog

Kalender: Actueel

oktober 2019
M D W D V Z Z
« sep    
 123456
78910111213
14151617181920
21222324252627
28293031  

Categorieën