Annemarie Haverkamp wint Anton Wachterprijs 2020

De Anton Wachterprijs 2020 gaat naar het romandebuut ‘De achtste dag’ van Annemarie Haverkamp. De prijs zal op 7 november worden uitgereikt in Harlingen. Volgens de jury profileert de auteur zich ‘als een auteur die een dilemma of drama verfijnd en subtiel over het voetlicht weet te krijgen.’ De roman gaat over de problemen van een ongeneeslijk zieke vader gedurende acht dagen. Egbert Tol, een timmerman, zorgt sinds de dood van zijn vrouw, voor zijn zwaar gehandicapte zoon. ‘Hij doet dat met liefde, humor en grote vindingrijkheid. Een onmogelijk zwaar thema, merkt de jury op dat ‘beheerst en met groot vakmanschap’ wordt geschilderd, waarbij ‘tederheid en harde werkelijkheid hand in hand gaan.’

WvW, 2 oktober 2020


Griekse romans opnieuw gewogen

Doeke Sijens (her)leest en beoordeelt voor Tzum alle historische romans van Vestdijk. In de periode augustus – september besprak hij de drie Griekse romans, achtereenvolgens De verminkte Apollo (18/08), Aktaion onder de sterren (29/08) en De held van Temesa. (19/09). Alle spelen zich af in de Oudheid voor Christus. Bij elkaar zo’n 710 pagina’s literatuur in één maand gelezen en gedetailleerd besproken! De recensent wedijvert hier in snelheid met Vestdijk. De waardering voor het eerst besproken boek is wisselend. De strijd tussen Apollo en Dionysos, hoofdthema in de roman blijft ‘nogal abstract’ en vergt tijd voordat het boek ‘echt toegankelijk’ wordt. Daar staat tegenover dat de beschrijving van het Schip Argo en de scène met de bacchanten ‘virtuoos, intens en overtuigend’ zijn.

Aktaion krijgt een positiever beoordeling. Het is een ‘speels boek’, vooral in de ‘knappe wijze’ waarop het paardmens Cheiron Vestdijk aanleiding geeft tot ‘subtiele psychologische analyses’ van bovennatuur en menselijke natuur. In de situaties aan het hof van Jolkos, de machinaties rond de koning en in de sinistere rol van de oude min leeft de auteur zich volgens Sijens helemaal uit. In het tweede deel verandert de speelse toon bijna ongemerkt in een tragedie, maar ‘het slot is prachtig, vol ingehouden dramatiek’. Er zijn veel ‘passages die blijk geven van het enorme plezier’ van Vestdijk in het herscheppen van deze mythe.

In De held van Temesa draait het om de perikelen die ontstaan als er getwijfeld en gemorreld wordt aan een plaatselijke eredienst, waarbij jaarlijks een meisje geofferd wordt aan de Held Polites. In de bespreking van dit boek geeft Sijens zich het meest bloot in positieve zin. Het is ‘een meeslepende roman, perfect in opbouw en dosering van spanning’. De lezer wordt al ‘snel’ door het verhaal gegrepen. Ook merkt hij op dat Vestdijk bij spannende gedeelten ‘zoals vaak nooit gehaast wordt en aandacht blijft houden voor fantastische of geestige details.’ Uiteindelijk blijkt dat de lezer lang op het verkeerde been is gezet door de zichzelf ‘witwassende’ Plexippos. Hier is Sijens wat mild in zijn oordeel over het gedrag van deze verteller en hoofdpersoon. Vroegere recensenten veroordeelden de priester streng.

WvW, 2 oktober 2020


Kalender: Actueel

oktober 2020
M D W D V Z Z
« sep    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  

Categorieën