In memoriam: Joke Visser overleden

Woensdag 30 januari is in de leeftijd van 76 jaar Joke Visser-van Kolmeschate overleden in haar woonplaats Maassluis. Joke was getrouwd met Hans Visser, de eerste biograaf van Simon Vestdijk.

In 2012 kwam ik in contact met haar nadat gebleken was dat zij een goed onderkomen zocht voor het kolossale Vestdijkarchief dat Hans Visser had opgebouwd gedurende de vele jaren die hij aan de schrijver had besteed. Zij vond het belangrijk dat zijn archief bijeen en toegankelijk zou blijven voor onderzoeksdoeleinden. Nadat ik een contract had opgesteld kwam het archief naar de Vestdijkkring. Al gauw bleek dat het een wel heel bijzonder manuscript bevatte: de tekst van de lezing die Vestdijk op 19 juni 1942 in het seminarie van St. Michielsgestel hield voor zijn medegegijzelden. De lezing gaat over Der Prozess van Franz Kafka. De 16 beschreven vellen werden door Ad van Liempt opgenomen in de tentoonstelling ‘De Tweede Wereldoorlog in honderd voorwerpen’.

Ook nadien is het archief een bron gebleken voor onze Vestdijkbeeldbank en voor artikelen in de Vestdijkkroniek. In 2017 bezocht ik haar opnieuw. Ik bereidde een artikel voor met een terugblik op de eerste biografie van Vestdijk, 40 jaar later (Vestdijkkroniek #130). Bij die gelegenheid overhandigde zij mij het typoscript van de herziene biografie toe, dat nooit verscheen. Zij kon er toen afstand van doen.

Hans Visser was plots overleden in 2001. Nu is zij onverwacht overleden.

Wij zijn haar dankbaar voor de goede zorg voor het levenswerk van Hans Visser, oud-voorzitter van de Vestdijkkring en biograaf van Vestdijk.

Wilbert van Walstijn, 3 februari 2019

 

Terug omhoog

Algemene ledenvergadering Vestdijkkring op 30 maart 2019

De algemene ledenvergadering van de Vestdijkkring wordt gehouden op zaterdag 30 maart 2019 13.30 uur. Locatie: Forumzaal zesde etage, Openbare Bibliotheek Amsterdam, Oosterdokskade 43.

Na een korte pauze zal om 15.00 het inhoudelijk programma volgen. Onder de titel ‘Vestdijk in de eenentwintigste eeuw’ zal Herman Stevens, voormalig winnaar van de Anton Wachterprijs, ingaan op de vergankelijkheid van literaire roem en wat we daar aan kunnen doen. Zijn lezing sluit aan op zijn artikel in de NRC van 20 november 2018.* Na afloop is er ruimte voor discussie.

Aansluitend op deze bijeenkomst kunt u om 16.00 uur in de Theaterzaal van de OBA op de 7e etage de feestelijke presentatie van het nieuwste nummer van de Parelduiker bijwonen, dat deze keer is gewijd aan het thema van de Boekenweek: ‘De moeder de vrouw ’. Bart Slijper wordt in dit kader geïnterviewd over zijn biografie van Martinus Nijhoff.
Hieronder de stukken voor de vergadering (in pdf-formaat):

VK agenda 30 maart 2019

VK verslag 17 maart 2018

VK JAARPLAN 2019

VK Jaarverslag 2018

190103 jaarrekening en begroting 2018 2019 herzien op 6-3

*Artikel in de NRC:  handelsblad-20181120-2916761

RJ, 1 februari 2019
(Het jaarverslag 2018 is toegevoegd op 19 februari 2019; de jaarrekening en begroting op 8 maart 2019).

Terug omhoog

Correctie rekeningnummer in de contributiebrief

Onze penningmeester meldt dat er een fout is geslopen in de brief naar de leden over de contributie van 2019.

In het rekeningnummer van de vereniging staat NL 06 INGB in de voettekst, terwijl dit NL 21 INGB moet zijn.

11 januari 2019

Terug omhoog

Start Vestdijk lees- en luistergroep in Harlingen

In Harlingen start op initiatief van Roeleke Naber (lid van de Vestdijkkring) een Vestdijk lees-/luistergroep.
Maandelijks op maandagochtend komt een groepje bij elkaar in het Heerenlogement op Franekereind 23 in Harlingen (28 januari, 25 februari 25 maart, 8 april, 6 mei 2019).
Er hebben zich inmiddels al acht personen aangemeld voor de eerste bijeenkomst op 28 januari in het restaurant ´t Heerenlogement over het thema ´Vestdijk, een tijdgenoot van je grootouders.´

Contact: roelekennaber@hotmail.com tel. 0517795018

WvW, 10 januari 2019

Terug omhoog

In memoriam: Mieke Vestdijk – van der Hoeven

 


In memoriam: Mieke Vestdijk – van der Hoeven (24 maart 1938 – 30 december 2018)

Voor Mieke Vestdijk heb ik altijd warme gevoelens gehad. Ontmoette ik haar, dan was ik onder de indruk van haar energie, haar strijd om naam en eer van haar overleden man hoog te houden. Steeds was zij aanwezig bij symposia, prijsuitreikingen, herdenkingen en onthullingen van beelden, plaquettes met gedichten van Vestdijk. Een kritische volger, dat wel, want aan een ‘fanclub’ had zij geen behoefte.

Tot intens genoegen kreeg ik bij de eerste persoonlijke kennismaking in het voorjaar van 2009 een rondleiding in de Torenlaan, beginnend in de tuin met de vissenvijver, boven bewonderde ik Vestdijks voormalige werkkamer, en de naastgelegen kleine kamer met de grote verzameling grammofoonplaten en ten slotte de steile trap op naar de vertimmerde zolder waar Mieke haar uitgeverij Mycena Vitilis gehuisvest had. Terug in de woonkamer wees zij objecten aan die tot de memorabilia van Simon behoorden. Met grote toewijding en precisie is zij werk van Vestdijk blijven uitgeven; tot op het laatst toe, toen zij voor verpleging huis en laan vaarwel moest zeggen. Ik was onder de indruk van het veelal ambachtelijke handwerk dat juweeltjes heeft opgeleverd, vooral die met Miekes persoonlijke herinneringen en toelichtingen. Haar boek Afscheid van Simon (1993) kende ik, als ook haar fraaie bloemlezing Mieke kiest Simon (1998). Na die eerste ontmoeting keerde ik mijmerend huiswaarts met in gedachte: ‘Van Simon is zij nog lang niet los’. Daar zat ook een probleem.

Mieke Vestdijk is gemakkelijk geslachtofferd onder het juk van ‘de verschrikkelijke schrijversweduwen’. Weduwen die als een Cerberus waken over de literaire nalatenschap. Corine Spoor schreef erover in De Tijd. Mieke kwam nooit meer van dat odium af. Het conflict met Hans Visser, de eerste biograaf, had al een inbedding nog voor er één letter geschreven was. Van meet af aan stond Mieke een andere biograaf voor ogen. Zij heeft verschillende kandidaten ook benaderd, Hella Haasse, Maarten ’t Hart en ook Nelleke Noordervliet, maar geen van hen voelde er voor om uiteenlopende redenen. Mieke wilde een literaire biografie, waarin met literair schrijverschap de aandacht vooral gericht werd op de literaire nalatenschap van Vestdijk, minder op de private handel en wandel van de kunstenaar.

In de grond van de zaak was zij het niet eens met het uitgangspunt voor de eerste biografie, dat volgens haar te veel neerkwam op ‘cherchez la femme’ om werk en leven van Vestdijk op elkaar te betrekken. Maatschappelijke ontwikkelingen hebben er toe bijgedragen dat er een steeds grotere belangstelling is gekomen voor de autobiografische achtergronden van het werk van auteurs. Dit ging gepaard met meer aandacht voor het privéleven. Voyeurisme als kenmerk van het schrijverschap is nota bene een thema dat in het werk van Vestdijk zelf volop aanwezig is. Vooral de biografie is als genre uitgegroeid tot ‘een geoorloofd voyeurisme’, schreef ik eerder in de Vestdijkkroniek. Mieke kon er zich niet naar voegen. Die strijd was niet te keren, maar zij was wel ingenomen met de biografie van Wim Hazeu. Zij werd ook milder met het opgroeien van kinderen en kleinkinderen; en bekroonde haar juridische studie met een doctoraat. Vooral haar trouw en toewijding aan het werk van haar man verdienen meer bewondering dan zij gekregen hebben.

Dat zij nu ruste in deze vredige en voortdurende herinnering.

Wilbert van Walstijn

hoofdredacteur Vestdijkkroniek


In 1956 tekende de 17-jarige Mieke van der Hoeven een portret van Simon Vestdijk. Zij kreeg daarvoor een lang gedicht van Vestdijk terug. Daar moest het bij blijven.

Mieke schreef daarover de volgende dichtregels:

 Graag zou ik U nog eens willen teek’nen, spreken
Welk motief is er dat men mij dat verbiedt?
Och, waarom waart gij mijn vader dan toch niet.

 In 1965 trouwde Mieke Vestdijk.
Op de verlaten werkkamer van Simon Vestdijk prijkte bovenstaande foto van Mieke.


 

Terug omhoog

Kalender: Activiteiten

september 2019
M D W D V Z Z
« aug    
 1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30  

Categorieën