Verweerschrift tegen filmkeuring

Al een paar jaar brengt De Volkskrant, onregelmatig, afleveringen van een serie artikelen onder de kop Een geschiedenis van de Nederlandse popcultuur in 100 voorwerpen. In de editie van 12 april jl.  stond aflevering 76, paginagroot, gewijd aan het verdedigingsrapport van Blue Movie (1971). De kop luidde: Pikant protest.
De film Blue Movie van regisseurs Pim de la Parra en Wim Verstappen was een sensatie voor het toenmalige bioscooppubliek, omdat er een flinke dosis seks te zien was. In die tijd bestond nog de filmkeuring, die de film aanvankelijk had willen tegenhouden. Verstappen ging tegen die beslissing in beroep en schreef een verweerschrift, zeventien dicht betikte A4’tjes, waarin hij verzocht om herkeuring. Voor de “bewijsvoering” gebruikte hij De toekomst der religie. Vestdijks voorspelling dat traditionele, metafysisch gerichte godsdiensten zullen verdwijnen, parafraseert Verstappen op zijn eigen wijze: ‘Nu astronauten en satellieten over onze hoofden draaien, heeft het idee dat God daarboven zit zijn simpele charme verloren’. Het verweerschrift was van belang omdat het de aanzet gaf tot de afschaffing van de censurerende filmkeuring. Dat Nederland nu nog slechts een Kijkwijzer heeft, danken wij aan Wim Verstappen, zijn verweerschrift en ook een beetje aan Vestdijk.

FH, 12 april 2019

Terug omhoog

Bewegen op school dankzij opa Vestdijk

Wekelijks schrijft Hein Klemann, hoogleraar economische geschiedenis aan de Erasmus Universiteit, onder de titel Uit de tijd een stuk over de geschiedenis van Haarlem en omgeving.
In zijn bijdrage van 19 maart 2019 vertelt hij hoe op 9 juni 1830 een bierbrouwersknecht een peutertje aantreft, op de hoek van de Oostvest en de Dijkstraat in Haarlem. Hij beschrijft hoe Simon Vestdijk in de Schagchelstraat 31 een “sportschool”startte, nadat in 1857 de nieuwe onderwijswet voorschreef dat in het uitgebreid lager onderwijs (ULO) gymnastiek moest worden gegeven. Thorbecke zelf had het idee hiervoor ontleend aan de opvattingen van een bekende Duitse gympedagoog, Carl Euler.  Deze Euler werkte een tijdje als gymdocent aan de bekende Rijkskweekschool in Haarlem. Ook opa Vestdijk was daar docent. Als Euler de grondlegger is van het gymnastiekonderwijs is in Nederland, dan is, naar Klemann´s idee,  Vestdijk degene die een systematisch curriculum ontwierp (dat hij vastlegde in een boek van 300 pagina’s). Hij zette zelfs een vakvereniging voor gymdocenten op.

FH, 19 maart 2019

Terug omhoog

De populariteit van Het vijfde zegel

De roman Het vijfde zegel heeft zeker bijgedragen aan de internationale bekendheid van Vestdijk. In het overzicht dat Hazeu in zijn biografie opneemt van de vertalingen van Vestdijks werk scoort deze roman goed met vertalingen in 12 talen. Een van de talen waarin de roman is vertaald dateert uit 1940 in het Tsjechisch. Nu blijkt dat er in 1990 ook gewerkt is aan een Slowaakse verfilming van de roman. Peter van Schijndel plaatste in onze Beeldbank een afbeelding van Piata pečat, het scenario van Martin Kákoš voor de verfilming van ‘Het vijfde zegel’. Het moet gaan om een TV-film uit 1990, maar wie kent die film? Het zou de populariteit van Vestdijks roman opnieuw verhogen. In Kroniek #132 meldde Flip Hammann dat Het vijfde zegel ook een bron van inspiratie vormde voor een opera uit 2010 van Eric Vaarzon Morel. Niet slecht voor de roman die Vestdijk zelf niet meer wilde herlezen.

WvW, 12 maart 2019 (correctie 13 maart 2019)

Terug omhoog

Vestdijk, Rembrandt en de beeldende kunst

Vanaf vandaag is er in de Centrale Openbare Bibliotheek Amsterdam een kleine expositie te zien over het belang van beeldende kunst in het werk van Simon Vestdijk. In twee vitrines op de tweede verdieping wordt in woord en beeld getoond dat Vestdijk bijzondere aandacht heeft gehad voor de schilder Rembrandt. Maar ook andere schilders hadden zijn aandacht, zoals El Greco, Memling en de Italiaanse etser Piranesi. Vestdijk schreef drie uitgesproken schildersromans, maar ook schreef hij meer dan honderd beeldgedichten, waarvan zijn bundel Rembrandt en de Engelen grote bekendheid verwierf. Als kind was Vestdijk al zeer gesteld op illustraties in zijn kinderboeken. Het zette hem aan tot natekenen.
De kleine expositie is nog het gehele ‘Rembrandtjaar’ te zien.
WvW, 1 maart 2019
Terug omhoog

De praktijk van de leeslijst

Jeroen Dera heeft onderzoek gedaan naar de inhoud en waardering van literatuurlijsten voor het schoolvak Nederlands op havo en vwo. De praktijk van de leeslijst is verschenen bij de Stichting Lezen, 2019. 1616 examenkandidaten havo en vwo leverden 15.743 gecodeerde titels op.

Boeken geschreven door vrouwen scoren iets hoger dan boeken geschreven door mannelijke auteurs. Hetzelfde geldt voor niet-westerse auteurs op westerse auteurs. Recente literatuur scoort hoger dan oudere literatuur. Jongeren waarderen jeugdboeken en thrillers hoger dan romans, poëzie en toneel. Opmerkelijk is dat de meest gelezen boeken niet de meest gewaardeerde boeken zijn. Voorbeelden zijn: Kaas van Willem Elschot en Karel ende Elegast. Ook de meest gelezen auteurs Mulisch, Krabbé en Hermans scoren niet heel hoog in de waardering van havo- en vwo-leerlingen. Teksten van voor 1880 scoren relatief lager in waardering. De scholieren beoordeelden hun leeslijst gemiddeld met een 6,7. Een voldoende, maar toch beveelt Dera aan meer te investeren in het leesplezier.

Vestdijk komt in het jaar 2017-2018 met 12 titels voor, maar het aantal vermeldingen per titel is relatief laag, in totaal 34 keer:

  • 1 keer voor De beker van de min, De kellner en de levenden, De nadagen van Pilatus, De verminkte Apollo, Het proces van meester Eckhart, Meneer Visser’s hellevaart, Op afbetaling, Pastorale 1943,
  • 2 vermeldingen voor De filosoof en de sluipmoordenaar,
  • 3 vermeldingen voor De koperen tuin,
  • 8 vermeldingen voor Ivoren Wachters,
  • 13 vermeldingen voor Terug tot Ina Damman.

WvW, 27 februari 2019

Terug omhoog

Kalender: Actueel

juni 2024
M D W D V Z Z
« apr    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930

Categorieën